｡ ◕ ‿ ◕ ｡OBB*.:｡✿*ﾟ‘ﾟ･✿.｡.:* *.:｡✿*

ไปเที่ยวมาอีกแล้วคราบบบ คราวนี้ไปทะเลมา ตัวดำปี๋เลย ไปมาสองรอบด้วย แฮ่ ๆ คราวนี้เที่ยวใกล้หน่อยครับ เกาะสีชัง อ.ศรีราชา ชลบุรี อะ ใช้เวลาเดินทางแค่ สามชั่วโมง จาก ท่ารถที่เอกมัย ถึงศรีราชาก็ประมาณสองชัวโมง แล้วแต่สถานะการณ์การจราจร รถออกจาก บขส. ทุก ๆ สามสิบนาที นะมีรถตั้งแต่ตีห้าครึ่งถึงสองทุ่ม ลงรถที่หน้าโรบินสันศรีราชา เออค่ารถตอนนี้คนละ 91 บาท ต่อสามล้อไปท่าเรือ อีกคันละ 50 บาท นั่งเรือสี่สิบห้านาที ไม่เกินนี้นะ เรือออกทุก ๆ ชั่วโมงตรงเวลามาก บวกลบไม่เกินห้านาทีนะ แถวนั้นเป็นเหมือนท่าเรือเก่าอะ มีเรือขนส่งสินค้า เยอะแยะ บรรยากาศอาจจะดูเหมือนขายแรงงานฮ่าๆ จริง ๆเราว่าทะเลที่นั่นก็โอเคนะ สะอาดพอสมควร ค่าใช้จ่ายก็พอ ๆ กะที่ กทม. แถมไปมาสะดวกก็โอเคอะ บวกกะที่พักด้วยมั๊งเลยทำให้เราค่อนข้างที่จะชอบที่นี่พอสมควร เพราะเราชอบบรรยากาศแบบนี้ จริง ๆ เกาะก็เป็นเกาะเล็ก ๆ ไม่มีอะไรมาก หาดที่เล่นน้ำได้ก็มีอยู่ไม่กี่หาด ฮ่าๆ แต่ไอ้ที่เราไปเล่นก็มีหาดเดียวอะ แฮ่ ๆ แต่เราก็ไม่ได้แคร์เรื่องนั้นเท่าไหร่ จิง ๆ เราชอบบรรยากาศแบบสงบ ๆ เงียบๆ สบาย ๆ ชิว ๆ มากกว่า นอนกลิ้งไปกลิ้งมากับใครสักคน เฮ่อ ๆ ลมพัดเย็นสบาย โอ้ย ชิวสุด ๆ เออ ที่พักเราเป็นกระท่อมบนหน้าผา มีให้ตกหมึกด้วยนะ เราตกได้ตั้งหลายตัวแหละ พึ่งเคยทานหมึกสด ๆ ครั้งแรก ก็อืม.. บอกไม่ถูกเหมือนกัน แต่ก็ไม่คาวอย่างที่คิด รสชาดไม่เลวอะ แซบอยู่ แต่เหนียวไปหน่อยแฮ่ ๆ แก่แล้วฤเปล่าหว่า - -" เลยเครี้ยวไม่ได้ เฮ่อ ๆ ดูรูปกันเลยดีกว่า 

เรือไปเกาะ

ที่พักที่เราพัก www.maleeblue.com

ฮุๆ ๆ ๆ ได้ฤกดิ์มาเขียนต่อให้จบซะที

หลังจากได้มอเตอร์ไบค์ คู่ใจเราก็ซิ่งไปที่พัก

โอ๊ะ โอ... เดี๋ยวก่อน ก่อนไปไหนไกล ๆ ก็ไปเติมน้ำมันกันก่อนนะ เพราะที่ร้านเขาจะเหลือน้ำมันไว้ให้นิดหน่อยพอไปได้ใกล้ ๆ

ที่พักเรากะอำเภอเมืองห่างกันประมาณ 12 กม. ถ้าไปทางใหญ่ที่จะกลับเชียงใหม่

แล้วก็ประมาณ 7 กม. ถ้าไปทางวันแม่เย็น

ใกล้ ๆ แค้มช้าง

นี่รูปที่พัก

ใครสนใจเข้าไปดูในเว็บได้  http://www.spaexotic.com/

สำหรับที่พักที่เราพัก เป็นบ้านหลังเล็ก ๆ ห้องน้ำมีอ่างอาบน้ำแร่ส่วนตัว อืมจะบอกว่าที่นี่ไม่มีเครื่องปรับอากาศนะ มีแค่พัดลม ซึ่งเราว่ามันก็ไม่ค่อยจำเป็นอะ เพราะที่ปายอากาศดีมาก ๆ ไม่เปิดแอร์อากาศก็เย็นสบายอยู่แล้ว บางทีอาจจะหนาวกว่าเปิดแอร์ด้วยซ้ำ  ที่ spa exotic home นอกจากทุกห้องจะมีอ่างแช่น้ำแร่ส่วนตัวแล้ว ข้างนอกยังมีสระว่ายน้ำ ไม่ใช่สระว่ายน้ำธรรมดาด้วยนะ เพราะน้ำในสระเป็นน้ำแร่ร้อน ๆ ซึ่งถ้ายังไม่ชินก็หวิว ๆ อยู่เหมือนกัน เพราะน้ำร้อนพอสมควร แต่ขอบอกว่าแช่น้ำร้อนมันสบายตัวมาก ๆ เลย เหมือนจิตหลุดออกไปนอกโลกไปเลย บรรยากาศก็ดีร่มรื่น มีลำธารเล็ก ๆ น่ารัก เฮ้อ...  คิดถึงจัง อยากไปอีก..

จากที่พักเราก็ไปดูสถานที่ท่องเที่ยวดีกว่าว่าเราไปไหนกันบ้างที่ปาย

หลังจากที่เอาของมาเก็บกันเสร็จเรียบร้อย พักผ่อนสักพัก เราก็ขี่แมงกะไซด์ ไปบ่อน้ำร้อน อุทยานแห่งชาติ ที่อยู่ใกล้ ๆ รีสอร์ทที่เราพัก ค่าเข้าคนละ 40 บาท ข้างในก็มีไข่ขายเป็นถึง ๆ มีลำธารน้ำใสไหลอุ่น(อิอิ น้ำอุ่นจริง ๆ นะ เราลองเอามือไปแตะดูแล้ว) ก็มันเป็นน้ำที่ไหลมาจากตาน้ำผุดบนเขาอะ ซึ่งเป็นตาน้ำร้อน เป็นน้ำแร่กลิ่นกัมถันคลุกรุ่นไปทั้งระแวกนั้นเลยอะ ความร้อนของน้ำก็ จะค่อย ๆ ลดลงตามระทางจาก ตาน้ำข้างบน ซึ่งก็จะมีคนลงไปแช่น้ำเป็นระยะ ๆ หามุมเหมาะ ๆ ลงไปแช่น้ำให้สบายตัว โชคดีที่เราได้ที่แช่น้ำที่ดีมาก ๆ เลย เพราะจริง ๆ บริเวณที่เราลงไปแช่ถ้าธารน้ำร้อนตรงนั้น จะ ร้อนมาก ๆ แช่ไม่ได้อะ แต่พอดีว่า ตรงนั้นจะมีลำธารน้ำเย็น ไหลมาบรรจบกันพอดี ทำให้เกิดส่วนผสมที่ลงตัว ลงไปแช่ได้อย่างสุขี...

   

 

เหม่ ๆ ๆ เริ่มหิวแล้วสิ  ...  ก่อนอื่นแวะทานขนมเค้กริมแม่น้ำกก ก่อนดีว่า (อิอิ จริง ๆ แบตเตอรืรี่กล้องถ่ายรูปหมด เลยแอบมาทานเค้กบังหน้าเพื่อจะขอชาร์ตแบต ฮุ ๆ ๆ ) แล้วก็เดินไปเดินเล่นในเมือง ที่ถนนคนเดิน อย่างที่บอกวันที่เราไปเป็นวันธรรมดา คนเลยไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ สองข้างทางก็เต็มไปด้วยร้านรวงเยอะแยะ ส่วนใหญ่ก็ขายของทำมือ ราคาก็พอดูเหมือนกัน มีร้านอาร์ท ๆ เยอะแยะเลย(เมื่อเทียบกะขนาดของเมืองนะครับ อิอิ) ร้านที่ได้รับความนิยมมาก ๆ ก็มีอยู่สองร้าน คือร้าน มิตรไทย กะร้าน mu shop pai  เดินดูของไปแล้วก็ซื้อข้าวโพดปิ้งร้อน ๆ เดินกินไปด้วย อู๊ยยย...  ซู๊ดดดดดดดดดดดดยออออดดดดดด... 

 

เดินจนเมื่อละ ไปทานข้าวกันดีกว่า ... ร้านอะไรนา... จำชื่อไม่ได้ แต่หาไม่ยากอะ ก็เดินตามถนนคนเดินไปเรื่อย ๆ จนสุดทางเจอแม่น้ำกก ร้านก็อยู่ริมแม่น้ำทางด้านขวามือ ร้านชื่อริเวอร์ ๆ อะไรก็ไม่รู้อะ โทษที ลืมเจง ๆ ช่วงนี้สมองเสื่อมเฮ่อๆ แต่ไม่ต้องกลัวถ้าใครไปร้านอาหารเยอะมั๊กมาก จะเลือกไม่ถูกซะมากกว่าว่าจะนั่งร้านไหนดี เฮ่อๆ ทานข้าวเสร็จเราก็ซื้อโคมมาลอยที่ข้าง ๆ ร้าน ...  โอ้ววว... ขอให้ความทุกข์ และโรคภัยทั้งจงลอยไปพร้อมกับโคมนี้เพี้ยงงงงงง...

ดึกแล้วได้เวลาอันสมควรที่เราต้องกลับกันแล้ว เฮ่อๆ ที่พักไกลด้วยอะ ต้องขี่แมงกะไซฝ่าป่าเขา มืดก็มือ หนาวก็หนาว น่ากลัวชิมัด ... จะบอกว่าทางที่จะกลับอะต้องผ่านวัดด้วย คือแบบว่าขามาแอบเห็นป่าช้าอะ บรื๊ออ........  น่ากลัวววว แต่ทางนี้ใกล้อะ เอาวะเป็นไงเป็นกัน.....  สู้ตายจ้า...

เฮ้อออ... โล่งอก นั่งตัวเกร็งเลยอะ นึกว่าจะม่องกลางทางซะแว้ว..  กลับมาถึงที่พักก้ยังไม่นอนหรอก ต้องไปแช่น้ำแร่กัน ก่อน ฮุ ๆ ๆ แน้แร่ที่สระน้ำแร่ กลางแจ้ง โอ้วว... สยิวกิ้วมาก ๆ .. ตอนนี้อากาศเย็นพอสมควร แต่ไม่เป็นไรเพราะว่าสระน้ำเป็นน้ำร้อน อู๊ววววว .. เอากลางเกงว่ายน้ำมาด้วย ฮุ ๆ แอบเซ็กซี่ .. ขอบอก แค่เอาเท้าจุ่มก็เสียวซ่านไปทั้งตัว น้ำนี่ร้อนพอสมควร ต้องรวบรวมความกล้า แช่วุ๊บโอ้วว...  วิญญานหลุดลอย... ร่างกายโล่งโหวงเหวง... นี่หรอที่เขาเรียกสวรรค์บนดิน.. ไม่ไหวแล้ว... ทำไมสบายตัวแบบนี้.. เฮ้ออ.... วันนี้ช่างมีความสุขนอนหลับสบาย เป็นตายไปเลย ฮิ้วววว...

อรุณณณณณณณณณณณณณณณณณณณณณณ สวัสดิ์........ จ้า.. เช้านี้ ต้องตื่นแต่เจ้า..  ไปทัศนาบรรยากาศยามเจ้าเมืองป๋าย อิอิ
ที่ปายตอนเช้า ๆ บรรยากาศดีมาก ๆ ทั้งเมืองถูกปกคลุมไปด้วยหมอกขาวโพลน มองแทบจะไม่เห็นอะไรเลย อากาศวันนี้ไม่ค่อยหนาวมากเย้น ๆ สบาย กำลังดี ... ก็ไปถ่ายรูปใกล้ ๆ แถวนั้น

อันนี้รูปน้องช้างที่แคมป์ช้างใกล้ ๆ รีสอร์ท

โอ๊ะโอ.. ถ่ายรูปเพลิน นี่ต้องรีบเอารถไปคืนก่อนเที่ยงอะ แล้วรถตู้ก็ออกตอนบ่าย ต้องทำเวลาซะแล้น กลับทานอาหารเช้าที่รีสอร์ท แล้วก็เปลี่ยนเสื้อผ้า เพื่อออกไปเที่ยวก่อนกลับ ...

 

    

เนื่องจากเวลาน้อยต้องทำเวลา ที่ไปได้ก็แค่นี้อะ ก็ไปถ่ายรูปยามเช้าที่กองแลน ผ่านวัดน้ำฮูแต่ไม่ได้เข้าไปดูอะ แค่ถ่ายรูปศาลากลางน้พอยู่นอกวัดแล้วก็แวะไปหมู่บ้านยูนาน เป็นชุมชนชาวจีนที่นั่นมีร้านน้ำชา แล้วก็ขายผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับชา เสียดายไม่ได้ชิม แบบว่ารีบอย่างแรงเพราะต้องรีบกลับมาเก็บของเพื่อเตรียมตัวกลัว ขอบอกตื่นเต้นสุด ๆ เพราะต้องทำเวลาดังนั้นจึงต้องขี่รถเร็วมาก อีกอย่างทางก็คดโค้ง ขึ้นเนินลงเนิน เสียววูบเสียววาบโอ้วววว ...

หืดขึ้นคออะ มาถึงทันเวลา แถมเหลือเวลาอีกครึ่งชั่วโมงได้ทานอะไรรองท้องก่อนกลับ ... เฮ่อ ๆ แต่แม่เจ้า รถตู้มาช้า.. ให้ตายเหอะเซ็งเลย พอดีว่า (อันนี้คนขับรถตู้พูดนะ ไม่รู้จริงป่าว) คนขับบอกว่าพึ่งมาขับครั้งแรกไม่ชินทางเลยมาช้า .. กำ(อุทานในใจ) .. แล้วกูจะรอดป่าวเนี่ย  แต่จริง ๆ เชื่อไม่ค่อยได้หรอกเพราะโห้ยย ขี้โม้ชิบหาย นี่ตลอดทางเขาพูดไม่หยุดเลยอะ เราง่วงก็ง่วง .. หว่าจะถึง หูชาไปแปดรอบ

 

 

 

มาถึงเชียงใหม่ พี่โอก็มารับ เอาของไปเก็บก็ไปเดินเล่นแถว ๆ ที่พักเดินไปเดินมา หิวข้าวเห็นหมูปิ้งข้างทางน่าอร่อยเลยซื้อแทะกันคนละไม้สองไม้ แว๊บเดียวไปถึงวัดอุโมงค์ได้ไงไม่รู้ ฮ่าๆ (จริง ๆ รู้ นั่งรถแดงไปไงละ ฮุ ๆ ๆ)

 

 

ตอนเย็นไปทานข้าวกันวันนีไปร้าน MEZ ร้านโปรดจิ๊บ ก็อร่อยดี บรรยากาศก็ดี ราคาก็พอ ๆ กะร้านอาหารที่ กทม. นะ

แล้วก็ไปร้านนมกันต่อ ดื่มนมก่อนนอน จะได้นอนหลับฝันดี ฮิ ๆ ฮือ ๆ ๆ  พรุ่งนี้ต้องกลับแล้ว อ่า.... ยังไม่อยากกลับเลย
อยากอยู่อย่างงี้นาน ๆ ... ความสุขช่างแสนสั้น

ชื่นเช้าเตรียมตัวกลับแต่ก่อนกลับก็มิลืมแวะซื้อของฝากจากเจียงใหม่ ที่กาดต้นพยอม ก็จะอะไรซะอีก ถ้าไม่ใช่แคปหมูน้ำพริกหนุ่ม บะบาย....  แล้วเจอกานนนอีกน่ะ...  แล้วจะมาเยี่ยมใหม่......

จบบริบูรณ์จ้า.....

มาเล่าต่อแล้วคราบบบบ ^^;

โทษที เว้นช่วงนาน ไปหน่อย ถึงไหนแล้วอะ? โอ๊ะโอ ยังไม่ถึงปายนี่นา

คราวที่แล้วอยู่บนรถตู้ ระหว่างทางไปปาย อยู่เลย  

ก็ใช้เวลาบนรถตู้สามชั่วโมงพอดีเลยอะ ทีแรกก่อนมาก็กังวลพอสมควรนะ กลัวว่าจะเมารถ

แต่ผิดคาด เรากลับรู้สึกสนุก และตื่นตาตื่นใจ มากกว่าอะ

ถ้านั่งรถตู้ไปแบบเรา เราแนะนำให้นั่งติดหน้าต่าง แบบว่าตอนขึ้นเขา แง้ม ๆ หน้าต่างออกหนิดหน่อยรับลมเย็นสบายจากข้างนอก ลมเย็น ๆ กระทบหน้า(หล่อๆ) ได้อารมณ์สุดริด กลิ่นดิน กลิ่นป่า กับม่านหมอกขาวโพลน ...  โอ้ยยยยย อยากไปอีก

แต่อาจจะไม่รู้สึกอย่างเราทุกคนหรอกนะ เพราะว่ามีผู้หญิงคนนึงที่นั่งแถวหลังสุดอะ ช่วงประมาณกลางทางชีก็ ขย่อนอาหารเช้าออกมาอะ กลิ่นนี่ไม่ต้องพูดถึง เราเปิดหน้าต่างเกือบไม่ทัน ดีนะที่นั่งติดหน้าต่าง ได้ระบายอากาศทัน ไม่งั้นเราอ้วกอีกคนแน่ ๆ เฮ่อ ๆ ไม่ได้เมารถนะ เมากลิ่น เฮ่อ ๆ ๆ

จริง ๆ มันก็น่าเวียนหัวอยู่หรอก ปกติถ้าพูดถึงคนเมารถ แค่ไม่โค้งก็แย่อยู่แล้ว นี่ ร้อยยี่สิบกว่าโล แต่ 762 โค้ง ตกประมาณโลละเจ็ดโค้ง เฮ่อ ๆ เหมือนซื้อหมูเลยอะ

ช่วงจะถึงปายเราก็มีอาการมึน ๆ หน่อยนะ แต่ก็ ส.บ.ม.(สบายมาก อิอิ)  อย่างเราไม่เป็นรัยง่าย ๆ อยู่แล้นน . . .

ถึงปายตอน สิบโมงครึ่งพอดีเลย โคตรจะสามชั่วโมงเลยอะ

มาถึงก็จองตั่วกลับไว้ก่อนเลยอะ เพราะว่าค้างแค่คืนเดียว ถ้าไม่จองไม่แน่ใจว่ามาขึ้นรถพรุ่งนี้เลยอาจจะไม่ได้กลับ เพราะดูแล้วมีคนสัญจรอยู่ไม่ขาด เป็นเมืองเล็ก ๆ ที่น่าสนใจทีเดียว

เน่ เน่ ... เดินจนรอบเมือง ทีแรกว่าจะหาแผนที่ก่อนอะ ไม่เห็นมีร้านแจกแผนที่เลย เราก็ไม่ได้เอามากันด้วยจิ โทรหาเจ้าถิ่นก็ไม่ได้ช่วยอะไรเล้ยยยย - -" เลยเดินตะลอนไปเรื่อย จนเจอที่ว่าการอำเภอ ข้างหน้ามีศูนยืบริการข้อมูลนักท่องเที่ยวมีแผนที่แจกอะ ใครลืมเอาแผนที่ไปด้วยก็ไปขอฟรีได้ที่นั่นนะครับ อิอิ

ย้ำว่าฟรี แต่ว่าเซนต์ชื่อให้คุณพี่เจ้าหน้าที่ เขาด้วยนะ

       แต่เดี๋ยวก่อน เมื่อเช้ายังไม่ได้ทานรัย เลยอะ ไปหารัยทาน กันนะ  @_@      แล้วก็ไปเช่ามอไซด์  

เช่ามอไซด์แถวร้านชื่อไรจำมะได้อะ รู้แต่ว่าใกล้ ๆ กะท่ารถ เดินลงไปนิดหน่อย ค่าเช่ารถใหม่ ร้อยห้าสิบต่อวัน มัดจำอีกพันนึง กะบัตรประชาชน อย่าลืมเซ็คสภาพรถก่อนนะครับ เพื่อความปลอดภัย ^^

yo! การผจญภัยในเมืองปายของเราได้เริ่มขึ้นแล้ว ...

เดี๋ยววันหลังมาต่อนะ คริคริ ง่วงแล้วอะ

วันนี้เหนื่อย ทำความสะอาดห้อง เฮ้ออ... ยังไม่เสร็จเลย (ไม่มีคนมาช่วยอะ )

ไปเที่ยวปายมาแล้วคราบบบบบบบ

   สนุกมากเลย บรรยากาศดี อากาศก็ดี มีความสุข

เสียดายมีเวลาอยู่ปายน้อยไปหน่อย

ออกเดินทางวันจันทร์ที่ 17 ธค 2550 เวลา 9.45 น. ด้วยสายการบินนกแอร์

ที่เชียงใหม่ตอนไปถึงอากาศไม่หนาวอะ ....ออกไปทางร้อนมากกว่า (แต่เขาบอกว่ากลางคืนกะตอนเช้าจะหนาว)

ถึงเชียงใหม่ก็ประมาณสิบเอ็ดโมงอะ จิ๊บมารับไปล่องแพที่ ... (จำชื่อไม่ได้ รู้แต่ว่าทางไปดอยอินทนน)

สนุกดีน้ำเย็น  ก่อนไปล่องแพก็แวะทานข้าวซอยกันด้วย กับข้าวเงี้ยว(มั๊งนะถ้าจำไม่ผิด หุงข้าวใส่เลือดอะ ก็แปลก ๆ ดี ทานกะน้ำเงี๊ยว)

(ค่าเช่าแพสองร้อย พร้อมคนถ่อห้าสิบบาท ใครอยากตื่นเต้นถ่อเองก็ได้)

ขากลับแวะหมุ่บ้านโอท๊อป โอ้ยย จำชื่อไม่ได้อีกแล้วอะ (เริ่มความจำเสื่อม) ก็ทางผ่านเข้าเมืองอะแหละ ขานของเมืองเยอะ ๆ

เป็นหมู่บ้านเลยอะ

ถึงเชียงใหม่ก็ทานเค้กร้านอร่อยที่จิ๊บแนะนำ อร่อยมั๊กมากกก (ขอบใจนะเพื่อนที่ทำให้เราได้ทานเค้กอร่อย ๆ)

ตอนเย็นไปทานข้าวที่ lapaz cafe ร้านนี้จิ๊บแนะนำ ดนตรีก็เพราะดี แต่อาหารยังไม่ประทับใจเท่าไหร่

รูปมืดไปหน่อยแฮ่ ๆ ที่ร้านมันเป็นบรรยากาศมืด ๆ อะ มีสระว่ายน้ำกลางร้านด้วย

จะนั่งริมสระหรือว่านั่งในวงล้อมของป่าก็ได้บรรยากาศไปอีกแบบ

ถ้าไปเข้าห้องน้ำแล้วมองออกไปนอกหน้าต่างก็จะเห็นหิ่งห้อยวิบวั๊บ น่ารักดี

ตอนเช้าถึงเวลาไปปาย ใช้บริการ รถตู้ ราคา ร้อยห้าสิบบาทต่อที่นั่ง

ท่ารถอยู่ที่อาเขต ตรงข้ามกับบริษัทนครชัยแอร์

รถออกตอน เจ็ดโมงครึ่ง ใช้เวลาเดินทางสามชั่วโมงพอดีเลย

โดยแวะพัก สิบนาที 

ระยะทาง 136km เจ็ดร้อยกว่าโค้ง มีคนอ้วกด้วยอะ กลิ่นนี่ไม่ต้องพูดถึง

เราเปิดหน้าต่างแทบไม่ทัน ระหว่างทางก็เป็นทางขึ้นเขาบ้าง ลงเขาบ้าง

โค้งไปโค้งมา ดีที่เราไม่ค่อยเมารถ คิดว่าเพราะว่าตื่นเต้นมากกว่าเพราะมาครั้งแรกเลยรุ้สึกสนุก

บรรยากาศระหว่างทางดีมาก ๆ มีหมอกตลอดสองข้างทาง

ถ้าขึ้นไปสูง ๆ หน่อยมองลงมาก็มีทะเลหมอก โคตรจะชอบเลยอะ

                                              แวะพัก

จะถึงปายแล้วเดี๋ยวมาเล่าต่อ อิอิ

ลองอัพดูก่อนนะ คือว่ากลัวอัพไม่ได้อะ